Startpunt 'stichting Weeskinderen in Rwanda'
stichting Weeskinderen in Rwanda
Hulpverlenen en delen vanuit het hart is de toekomst
Gratis boeken | Over de stichting | Resultaten Donaties en ANBI | Contact

Artikel op Verhalen van de Kempen

Juni 2018


Met Ria van de Ven gaat gedreven hulpverlener verloren

Door www.verhalenvandekempen.nl

Op maandag 4 juni 2018 overleed totaal onverwacht, Ria van de Ven-Gijsbers (65) uit Eersel.

De geboren Bergeijkse kwam in haar latere woonplaats Eersel in de jaren negentig op een keerpunt van haar leven. Haar jongste zoon werd ziek en al biddend voor genezing, kwam ze in contact met priesters uit Rwanda. Zij vertelden ook hun verhaal en het greep haar vanaf het allereerste moment erg aan. Vanuit de gedachte ’als je kunt delen kun je ook geven,’ ging ze met de priesters mee naar Afrika en zag daar met eigen ogen de noden die er waren. Dit bracht ongekende krachten in haar naar boven.

Ria en Rwandese schoolkinderen van Murunda in 2017
Ria en Rwandese schoolkinderen van Murunda in 2017
Terwijl ze thuis haar man en drie kinderen had, waarvan een ernstig ziek, begon ze hulp te organiseren voor de Afrikaanse kinderen. Via haar stichting weeskinderen in Rwanda wist ze vele levens te redden en weer structuur in het leven aan te brengen. Ze verdeelde kinderen die wees waren geworden over gezinnen, zette landbouw- en geiten projecten op en zorgde ervoor dat er geld kwam om waterputten aan te leggen. Haar laatste projecten waren erop gericht om ontmoetingscentra te bouwen waar hele dorpen hun educatie kunnen gaan organiseren.

Het helpen bleef ook in haar eigen gezin niet onopgemerkt en ze gaf een van haar eigen nieren af aan haar eigen zoon. Dit stukje van haar lichaam leeft nu nog verder in haar jongste. Ria beschreef haar activiteiten in Rwanda in diverse boeken, de opbrengst ging altijd linea recta naar de mensen daar. Tot op de dag van haar overlijden bleef ze actief op zoek naar nieuwe ideeën om de kinderen in Rwanda te helpen.

Ze laat haar man, drie kinderen en zeven kleinkinderen na en ook nog stapels boeken. Maar wat ze ook nalaat is de overtuiging dat ieder mens het in zich heeft om een ander te helpen, zo lang je maar bereid bent om te delen. De verslagenheid over haar plotselinge overlijden in haar directe omgeving is groot, maar in Rwanda wordt er ook verslagen gereageerd.

Bij de afscheidsdienst op zaterdag 9 juni waren ook enkele vrienden uit Rwanda die op hun eigen wijze voor een eerbetoon aan ‘MamaRia’ zorgden.



Terug naar boven

Copyright ©2004-2019 stichting Weeskinderen in Rwanda www.weeskindereninrwanda.nl K.v.K. nummer te Eindhoven 17128822